|
Ne kutlu bir
sınavdır o;
kuruyan ağzımızı
suya kapatmak.
Açlıktan
kıvranan
midemizi
yiyeceklere,
öfkemizi sabra
dönüştürmek.
Nefsimizi ve
şehvetimizi
gemlemek.
İste bu ağzımıza
aldığımız son
lokma, bu
içtiğimiz son
yudum.
Helal olanı bir
süreliğine
yasaklamak
kendimize.
İrademizle, ama
daha büyük bir
iradeye tabi
olmak için.
Açlığı,
susuzluğu
ibadete
dönüştüren de bu
büyük iradeye
tabi olma, bu
niyet ve
yönelmedir.
Diğer
ibadetlerin
aksine oruç bir
eylem değil, bir
eylemsizliktir.
Orucun özü, terk
etmek,
uzaklaşmaktır.
Bu niteliğiyle
soyut bir
ibadettir oruç;
görünmeyendir.
Kul ile Rabbi
arasındadır.
İbadetler
içerisinde de
benzersiz bir
ibadettir o.
Rabbimiz orucu
kendisine nispet
etmiştir.
Mükafatı O'na
aittir.
| 
| Devamı Yedi İklim
Dergisi'nde | 