|
ve babam ölmüştü
günlerden
bir mevsimin
gamzesiydi o gün
bu doğru
yağmurlar yağmış
yağmıştı uzun
bir cümle içinde
bir bulutu
dağıtmak içindi
aile ıslıkları
ve uykum ölümle
bulandırılmış,
saatlerce
akmıştı
her şeye kına
gibi yakılmıştı
o son bakış
yaprak
kımıldamamıştı
günlerce, bu
ondandı
yaprak nefesini
tutmuş
büyüyordu,
bu
da,
bu da.
| 
| Devamı Yedi İklim
Dergisi'nde | 
