|
 |
Gerçek adımla
diğerinin
arasında
yitmişim. Adımı
unutmuşum.
Kendime seçtiğim
yeni isim bana
yabancı. Yolunu
şaşırmış
gideceği bir
yeri olmayan
ben, bir kısır
döngüdeyim. Kimi
ünlesem, kimi
aransam? Bundan
sonra ne
yapacağım.
Kıvırcık sarı
saçlar arasında
yittiğimi
söylesem bana
kim inanabilir.
Hiç de uygun
olmayan bir
yakıştırma oldu
bu. Hayat,
burada bana bir
kapı aralamıyor.
Yaralarım ve
acılarım
çoğalıyor.
Adımı, kim
olduğumu, ne
yaptığımı bile
bilmiyorum. Bana
anlatılması
gereken şey, ne
söylersem
söyleyeyim
inandırıcılığımın
kalmadığı.
Konuşmalarım ile
yaşamım arasında
bir uçurumdayım.
Ben
Durgun bir sudur
akan. Bir
dudağın
büzüştüğü bir
anda, ne kadar
da çok şey
kendini ele
veriyor. İşte o
benim. Acılar
içinde kıvranıp
duran ben,
ruhumun
yansımaları.
Benim ne ikizim,
ne önceki, ne de
şimdiki adım
var. Ben, yani
ben olan ve ben
olan. Bir
kapanın içindeki
ben.
|
| Devamı Yedi İklim
Dergisi'nde | 
