ŞİİRİMİZİN GÜR VE YİĞİT SESİ: ERDEM BAYAZIT
Osman Sarı


" Ben bir garip dervişim

Gökten yere inmişim

Yeryüzü tarlam benim

Muştu sunmaktır içim"

 

Şiir ve ideal

Erdem Bayazıt, her şeyden önce bir ülkünün, bir idealin sairidir. Denebilir ki herkesin, şöyle veya böyle bir ülküsü, ideali vardır. Önemli olan bu ülkünün muhtevası, neye yönelik olduğudur. Bu açıdan bakıldığında Erdem Bayazıt'ın şiirinin İslam ülküsü ile dolup taştığım, bu ülkünün onun şiirlerine dalga dalga yayıldığım, şiir ve düşüncesinin bu temel ülküye yaslanmış olduğunu kolayca ileri sürebiliriz.

 

Erdem Bayazıt, bir şiirinde "Adım: Müslüman" diyerek açıkça ortaya koyar kimliğini (Şiirler, 36). Sürüp Gelen Çağlardan adım verdiği şiirinin son mısrasında adeta adının Erdem Bayazıt değil Müslüman olduğunu belirtir şair. Bu şiirine başlarken de tüm yeryüzünün bir mescidden ibaret olduğunu vurgular:

 

Yeryüzü bana mescid kılındı

Ant verdim toprak şahit tutuldu

Her sabah her öğle her aksam

ikindiyle yıkanarak yatsıyla donanarak

Seslerden bir sesle fırınlanıp

Sularla polatlanan benim (Şiirler, 31)

 

 

| Devamı Yedi İklim Dergisi'nde |

« Geri

 


Bu Site Yedi İklim Dergisi Tarafından Hazırlanmıştır