|
 |
Dualar
kuraklıklar için. Sevgisizlik, aşksızlık,
kurumuşluk, katılaşmışlık, yağmursuzluk, karsızlık,
bereketsizlik, şiirsizlik,, öyküsüzlük, romansızlık,
edebiyatsızlık, duyarsızlık, körlük, bilinçsizlik,
vurdumduymazlık, nemelazımcılık, muradsızlık hasılı
insaniyetsizlik için... Galiba bir çağın tanımından
geçtik. Farkında olmadan bir şeyleri tanımladık.
Olumsuzluğun bütün
katmanlarına dua gerek. Makama erişmek için gözyaşı
ve içtenlik dolu bir yakarış gerek. İnsanın insandan
umudunu kestiği bir zamanda son çaredir dua.
Günahlar işlenir, felaketler eşiğe dayanır, kapılar
kapanır, onulmaz yaralar açılır, zifiri karanlıklar
basar, ruha bunalımlar abanır, soluk alınamaz olur.
İşte o zaman bir kapıya, bir yola, bir rehbere, bir
ışığa yönelinir.
İnsanın kendinden umudu
kesilince, yüzü tutmayınca, kalbi daralınca, gönlü
dumura uğrayınca, ruhu karanlığında boğulunca
tutunduğu dal; artık son umuttur, son çare.
Duasızlık kapılarımızı
tuttu. Ölüm ötesi bir ölümdür yaşanan. Ölümlerin
ölümlere ulandığı ve ölümün de anlam yitirdiği bir
yüzyılın karabasanına dua. Sözlerin ölümden daha
vurucu, daha çarpıcı, daha sarsıcı ve yok
ediciliğinde göz pınarlarımızın söz
dinlemezliğindeki duyarlığa dua.
Ruh ölmez, gönül ölmez,
sevda ölmez, aşk ölmez... Ölen ölür, giden gider,
kalan olmaz, zaman bir yerde durur... Duruş anma
dua, geliş anma dua, var olma anma dua, bilinç ve
güzelliklere dua, ölüm anma dua, gidiş anma dua,
öteler ötesine dua. Ölmezliklerin sarnıcında akan
sese, şırıltıya, duruluğa eşlik eden dua...
Aşksızlık inşanın ruhunu
sam yeli gibi kasıp kavurunca, gözü, gönlü ve kalbi
artık hiçbir şey hissetmeyince, ruhunun damarlarında
yol alacak bir ses beklenir. Bu ses, şiir midir,
sanatın som halindeki bir dokunuşu mu, bir titreyiş
mi, öykünün ritmik akışındaki duruluk mu, gözü
büyüleyen güzellik mi? Kalemin mürekkebinden,
kurşunundan, bilgisayarların tuşlarındaki
tıkırtılardan ruha akan ritmik ses mi?
Bir serinlik akar Büyük
Sahra'nın kavuruculuğunda, bir sıcaklık akar
Erzurum'un eksi kırkında, bir ışık düşer zifiri
karanlıkta, bir yalnızlık giderilir şiirin ruh
damarlarından. Duadır bu. Işık duadır, sevgi dua,
aşk dua, ölüm dua, ılıklık dua, serinlik dua,
duruluk, hoşluk, ritim, çiçekler, güller dua. Dua
duadır.
Bir kadının mahremiyeti,
edebi ve dudaklarım örten tebessümü, beyaz yazması
dua...
Birerin gözlerim'
kendinden kaçırması, mahcubiyeti dua...
Ses yağmurdan öte,
kardan ak, buluttan hafif, sudan duru, sevgiden ve
sevinçten daha nahif. Duadan öte dua. Hep bir yere,
bir ana, bir zamana ve bir bire dua.
Edebiyat duadır..
 | Devamı Yedi İklim
Dergisi'nde |
« Geri
|
